همون بهشت روی زمین خودمون. در تمام راه احساس میکردم کنارمی.

همه حرفات برام که  تداعیگر همون روزها بود روی ذهنم موج میزد.

چشمانم را بستم و با خیالت جاده را طی کردم.

صدای تو در گوشم بود.

 چه رویایی بود اون روزها.

 من اینک میگوییم که با خیالت شادم. با خیالت زندگی میکنم. با خیالت هر چند تکراری شدن حرفای کوتاهت به صورت خاطره. برایم تازه هستی.

 هنوزم میگوییم دوست دارم نه بخاطره اینکه  برگردی نه بخاطره اینکه تو را تسخیر کنم. من خودخواه نیستم. من تو را بخاطره خودت دوست دارم بخاطره خاطراتی که برام گذاشتی . بخاطره آرامشی که با خیالت  دارم.

 دوست دارم تا زنده باشی و تا شاد باشی.

 من از دیدن لبخندی بر لبانت جون میگیرم. حتی اگر از غم من باشد.